Artyści i Twórcy

KIERUNEK ANDRYCHÓW – ARTYŚCI I TWÓRCY…


GRZEGORZ TURNAU
Kompozytor, piosenkarz i pianista, autor tekstów, aranżer. Urodził się 31 lipca 1967 roku w Krakowie. Gry na fortepianie uczył się w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia im. Ignacego Paderewskiego w Krakowie, jest absolwentem krakowskiego V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego. Studiował filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1984 roku, jeszcze jako licealista, otrzymał I Nagrodę na XX Studenckim Festiwalu Piosenki, wkrótce potem trafił do Piwnicy pod Baranami, z którą związany był przez 13 lat. W 1991 roku ukazał się jego debiutancki album „Naprawdę nie dzieje się nic”. Od tego czasu wydał 16 solowych albumów i uczestniczył w kilkudziesięciu innych projektach fonograficznych.
Regularnie i intensywnie koncertuje. Obecnie na scenie zwykle towarzyszy mu kilkuosobowy zespół (m.in. Jacek Królik – gitara, Leszek Szczerba – saksofon, Mariusz Pędziałek – obój, Cezary Konrad – perkusja, Robert Kubiszyn / Łukasz Adamczyk – bas, Michał Jurkiewicz – altówka, instrumenty klawiszowe), a także kameralne zespoły smyczkowe. Współpracuje z wieloma wybitnymi artystami (m.in. Anną Marią Jopek, Dorotą Miśkiewicz, Agą Zaryan, Sebastianem Karpielem-Bułecką, Janem Kantym Pawluśkiewiczem, Andrzejem Sikorowskim, Stanisławem Soyką).
Komponuje muzykę dla filmu i teatru (m.in. od wielu lat współpracując z reżyserem Jarosławem Kilianem), jest też autorem większych form muzycznych i (od 2016 roku) kierownikiem muzycznym Teatru Lalka w Warszawie. Choć urodził się i mieszka w Krakowie, związany jest od dzieciństwa z miastem Inowrocław, którego honorowe obywatelstwo otrzymał w 2013 roku, a także z województwem zachodniopomorskim, gdzie mieści się – założona przez Grzegorza wspólnie ze Zbigniewem i Jackiem Turnauami i Tomaszem Kasickim – Winnica Turnau.
Jest laureatem wielu nagród, m.in. 9 Fryderyków, 2 Wiktorów, Grand Prix Festiwalu w Opolu. Otrzymał medal Gloria Artis i Złoty Krzyż Zasługi. W 2016 roku został laureatem Nagrody Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki.
Prywatnie – mąż flecistki Maryny Barfuss i ojciec Antoniny Kondrat.


HANNA BANASZAK
Piosenkarka jazzowa i estradowa. Swoją drogę artystyczną rozpoczęła pod koniec lat 70. Często podkreśla, że w pracy interesuje ją różnorodność i wiarygodność każdej kolejnej odsłony. Już na samym początku zainteresowali się nią współcześni poeci i kompozytorzy. Byli wśród nich: Jerzy Wasowski, Andrzej Trzaskowski, Jonasz Kofta, Jeremi Przybora, Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz itd… Nadal współpracuje z czołówką polskich twórców. Należą do nich: Jerzy Satanowski, Jan „Kanty” Pawluśkiewicz, Janusz Strobel, Zbigniew Preisner, Józef Baran i inni.
Swoją interpretacją uwspółcześnia poezję Jana Kochanowskiego. Wykonuje wiersze J. Brodskiego, W. Szymborskiej, J. Kaczmarskiego… Zmierzyła się wokalnie z muzyką Mozarta, Vivaldiego, Mangione, Metheny’ego, Davis’a, Gershwina, Ellingtona…
Podróż zajmuje istotny fragment jej codzienności, ale jak mówi, najistotniejsza jest dla niej podróż w głąb siebie, poszukiwanie prawdy i sensu bytu. Od wielu lat interesuje się psychologią, cyt.: „… ciekawi mnie człowiek i jego możliwości metamorfozy”.
Wokalistka brała udział w wielu koncertach. Poza licznymi występami w Polsce, prezentowała się w Japonii, Stanach Zjednoczonych, Belgii, Holandii, Niemczech, Portugalii, Wielkiej Brytanii, Rosji, Kanadzie, na Malcie itd…
Hanna Banaszak w swym artystycznym dorobku, posiada liczne nagrody i wyróżnienia. Minister Kultury i Sztuki uhonorował ją medalem Gloria Artis. Jest posiadaczką statuetek: Victora, Kreatora, Bursztynowego Słowika, Prometeusza itd., a także laureatką kilku nagród festiwalowych. W 2013 roku od Polskiego Radia otrzymała prestiżową nagrodę za dotychczasowy dorobek – tzw. Honorowy Złoty Mikrofon. W roku 2014 wręczono jej nominację do tytułu „Mistrz Mowy Polskiej”. W tym samym roku Prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.


ALICJA MAJEWSKA
Piosenkarka. Urodzona 30 maja 1948 roku we Wrocławiu. Absolwentka Wydziału Psychologii i Pedagogiki UW. Od 1971 roku śpiewała w zespole Partita. W 1974 roku rozpoczęła karierę solową – w tym właśnie roku zaprezentowała się szerszej publiczności w programie telewizyjnym złożonym z piosenek Hanki Ordonówny „Miłość ci wszystko wybaczy” i dzięki temu występowi została zauważona przez środowisko, a także przez Mariusza Waltera, który zaproponował jej przygotowanie programu w stylistyce retro dla Studia 2. Do 1977 roku była związana z Teatrem na Targówku w Warszawie. Na lekcje śpiewu uczęszczała do prof. Olgi Łady.
Koncertowała w wielu krajach Europy, Azji, a także w ośrodkach polonijnych USA, Kanady i Australii. Wylansowała szereg przebojów, m.in.: „Jeszcze się tam żagiel bieli”, „Odkryjemy miłość nieznaną”, „Być kobietą”, „To nie sztuka wybudować nowy dom”.
Wielokrotnie nagradzana na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu:
– „Bywają takie dni” – nagroda główna Ministra Kultury i Sztuki (1975 r.),
– „Jeszcze się tam żagiel bieli” – drugie miejsce (1980 r.),
– „Dla nowej miłości” – wyróżnienie (1985 r.),
– „Odkryjemy miłość nieznaną” – wyróżnienie (1986 r.),
– „Marsz samotnych kobiet” – druga nagroda (1987 r.),
– nagroda specjalna Przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego KFPP Opole ’89 za indywidualność artystyczną,
– Złoty Mikrofon, przyznawany przez Zarząd Polskiego Radia – 52. KFPP Opole 2015.
Znalazła także uznanie w oczach zagranicznych jurorów zdobywając Grand Prix na festiwalach:
– w Rostock’u – NRD (1980 r.),
– w Hawanie na Kubie (1985 r.).
Dokonała wielu nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i płytowych.
Owocem współpracy z innymi artystami są niezapomniane piosenki śpiewane w duecie (między innymi z Andrzejem Zauchą, Zbigniewem Wodeckim, Jerzym Połomskim, Dorotą Osińską, Grzegorzem Markowskim, Ryszardem Rynkowskim), jak również, opracowane muzycznie przez Włodzimierza Korcza, płyty z kolędami (pierwsza z nich z Łucją Prus i Jerzym Połomskim, następnie „Kolędy w Teatrze Stu” z Haliną Frąckowiak i Andrzejem Zauchą oraz trzecia ze Strzyżowskim Chórem Kameralnym).
Śpiewa teksty znakomitych autorów – głównie Wojciecha Młynarskiego.
Na stałe współpracuje z kompozytorem i pianistą Włodzimierzem Korczem, autorem muzyki większości jej piosenek.

WŁODZIMIERZ KORCZ
Polski kompozytor, pianista, aranżer, dyrygent, twórca wielu przebojów. Włodzimierz Korcz jest absolwentem łódzkiej PWSM, był uczniem Zbigniewa Szymonowicza. W latach 1968 – 1970 był redaktorem muzycznym Polskiego Radia w Łodzi. W latach 1974 – 1977 pełnił funkcję kierownika muzycznego Teatru na Targówku (obecnie Rampa).
Komponuje muzykę teatralną i filmową, bierze udział w koncertach radiowych i telewizyjnych. Był szefem muzycznym cyklicznych widowisk telewizyjnych, m.in. reżyserowanych przez Krzysztofa Jaślara Mazurskich Biesiad Kabaretowych czy Lidzbarskich Wieczorów Humoru i Satyry.
Otrzymał nagrody na festiwalach piosenki w Opolu, Rostocku, Witebsku i Bratysławie.
Współpracował z kabaretami: Pod Egidą, TEY, Olgi Lipińskiej, telewizyjnym Polskim Zoo, Kraj się śmieje i innymi.
Skomponował pieśni do słów Karola Wojtyły oraz hymn „O potężny Jezu Chryste” (wykonanie Alicja Majewska), a także Pieśń Papieską – „Zostań z nami” (słowa Wojciech Kejne, wykonanie Dorota Osińska).
Jest twórcą koncertu kolędowego (płyta Kolędy w Teatrze Stu – Halina Frąckowiak, Alicja Majewska, Andrzej Zaucha), granego nieprzerwanie od kilkunastu lat, obecnie z udziałem Zbigniewa Wodeckiego.
Podróżuje po wielu krajach Europy, Stanach Zjednoczonych i Australii, najczęściej z Alicją Majewską.
Po wykonaniu oratorium „Woła Nas Pan” w Rzeszowie w maju 2005 r. Włodzimierz Korcz współpracuje ze Strzyżowskim Chórem Kameralnym pod dyrekcją Grzegorza Oliwy. Chór towarzyszy kompozytorowi oraz (głównie) Alicji Majewskiej podczas koncertów („Idzie kolęda, Polska kolęda”, „Majewska – Korcz Okrągłe 31 Lat”).


TENORS BEL’CANTO
Kwartet Tenorów BEL’CANTO stanowi wspaniałą propozycję dla wszystkich miłośników klasyki nie tylko operowej, do jakiej przyzwyczaili nas: Pavarotti, Domingo, Carreras, Bocelli, czy zespół Il Divo. Członkowie kwartetu są obdarzeni naturalnym, pięknie brzmiącym głosem. W programie koncertu usłyszycie Państwo największe przeboje muzyki klasycznej i filmowej w specjalnie przygotowanej aranżacji.
Tenors BEL’CANTO – grupę tworzą profesjonalni śpiewacy, którzy są laureatami międzynarodowych konkursów i festiwali muzycznych a także mają międzynarodowe doświadczenie sceniczne. Artyści wykonują niezwykłą mieszankę klasycznej opery i najnowocześniejszych piosenek popkultury. Ten niezwykle energetyczny kwartet wokalny rozgrzewa do czerwoności każdą publiczność. Bogaty repertuar zespołu wykonywany jest mistrzowsko w językach: francuskim, hiszpańskim, włoskim, polskim, angielskim, rosyjskim i ukraińskim a nawet chińskim. Ich wokalny styl został określony w międzynarodowej prasie mianem wyrazistej i niezwykle barwnej ekspresji. Każdy ich występ jest świętem muzyki wokalnej, dostarcza niezapomnianych wrażeń zarówno ze względu na mistrzowskie i wirtuozowskie produkcje artystyczne jak i ze względu na świetną komunikację artystów z publicznością. Każdy członek zespołu wnosi swój specyficzny i indywidualny talent.
Wystąpią:
Vasyl Ponayda, tenor – solista Lwowskiej Państwowej Filharmonii, Zasłużony Artysta Ukrainy
Roman Trokhymuk, tenor – solista Lwowskiego Narodowego Teatru Opery i Baletu S. Kruszelnickiej, Zasłużony Artysta Ukrainy
Taras Hlova, tenor – Lwowska Narodowa Akademia Muzyczna im. M. Łysenki
Roman Antonyuk, baryton – solista w Kijowie


MAREK PIEKARCZYK
Jest wokalistą, autorem tekstów i muzyki. Brał udział w nagraniu i wydaniu przeszło 25 płyt długogrających oraz wielu singli i kaset audio-video w Polsce i w innych krajach świata. Wraz z zespołem TSA i solowo, zaśpiewał na ponad 2500 koncertach w Polsce, USA, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Czechach, Słowacji, Rosji, Francji, Finlandii, Litwie i Niemczech.
W latach 1986 – 1999 współpracował z Teatrem Muzycznym w Gdyni, gdzie grał tytułową rolę w rock-operze „Jesus Christ SuperStar”. Wystąpił w przeszło 100 spektaklach w Polsce i USA, Kanadzie, Finlandii i Rosji. Zawsze z wielkim powodzeniem.
Od roku 2002 śpiewa głównie w zespole TSA, który regularnie koncertuje, w pierwszym składzie osobowym. Występuje też ze swoim projektem „Marek Piekarczyk Akustycznie”, w spektaklu „Klenczon – Poemat Rockowy” oraz w wydarzeniu muzycznym „Kazania Świętokrzyskie” razem z Józefem Skrzekiem, Atymosem Apostolisem i Prawosławnym Chórem „Oktoich”.
Od kilku miesięcy co niedzielę Marek prowadzi swoją audycję radiową w RMF FM pt.: „Marek Piekarczyk – buntownik z wyboru”. Od roku występuje też z nowym projektem „Marek Piekarczyk Symfonicznie” oraz „U2 Symfonicznie”.


STANISŁAWA CELIŃSKA
Znakomita polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna o niezwykle wszechstronnym talencie. W 1969 roku ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie pod kierunkiem Ryszardy Hanin. Przez lata kariery związana była niemal wyłącznie z warszawskimi teatrami: Współczesnym, Na Woli, Ateneum, Nowym, Dramatycznym, Studio, Kwadrat i Współczesnym.

Najnowszą kreacją tej wybitnej aktorki jest rola pieśniarki, której najlepszą recenzją są niezliczone nagrody jakie otrzymała za podwójnie platynową „Atramentową…”, złoty „Suplement” i złote kolędy „Świątecznie”, m.in. podczas 53 KFPP w Opolu w 2016 roku otrzymała – po raz pierwszy w historii festiwalu – nagrodę Narodowego Centrum Piosenki Polskiej oraz uhonorowana została Złotym Mikrofonem.
/fot. Marcin Banasik/


RAHIM
Rahim to pseudonim artystyczny Sebastiana Salberta. To jedna z najbardziej szanowanych postaci na polskiej scenie hiphopowej, raper i producent, współwłaściciel studia i wytwórni MaxFloRecords. Wszystko zawdzięcza swemu szczeremu i konsekwentnemu dążeniu do wytyczonych celów oraz swej niezłomnej miłości do muzyki. Niezależnie czy rymuje, czy produkuje podkłady muzyczne, jego twórczość trafia do ogromnej rzeszy słuchaczy, nie tylko tych słuchających rapu. Człowiek ten współtworzył największe polskie zespoły hip-hopowe. Nagrywał z Kalibrem 44, Paktofoniką, Pokahontaz, a w 2010 roku zadebiutował jako solista. Ma też na koncie sporo gościnnych występów na płytach innych wykonawców.
/fot. Łukasz Siekanowicz/


KASIA KOWALSKA
Urodziła się 13 czerwca 1973 roku. Wychowywała w podwarszawskim Sulejówku, razem z dwoma starszymi od niej braćmi. Muzyka była z nią zawsze – już wtedy, gdy będąc małą dziewczynką wyśpiewała swą pierwszą nagrodę w konkursie piosenki zuchowej; wtedy, gdy zrywała się z zajęć by śpiewać w swych pierwszych, amatorskich jeszcze zespołach i wtedy, gdy po lekcjach zamykała się w pokoju i śpiewała na cały głos piosenki swoich ulubionych artystów. Jako nastolatka, na znak buntu przeciw powszedniości życia w małym miasteczku, z głową ogoloną jak Sinead O’Connor, uciekła z domu na rockowy festiwal do Jarocina. Już wtedy muzyka była dla niej czymś niezwykłym, ogromnym źródłem emocji i siły. Dziś to ona, poprzez swą muzykę, daje innym ludziom wyjątkowe emocje i siłę, by zmierzyć się z codziennością. Ma na swoim koncie wiele płyt i prestiżowych nagród i choć od wydania pierwszej płyty minęło wiele czasu i wiele w jej życiu się wydarzyło, to pewne rzeczy pozostają niezmienne: jej niecodzienna wrażliwość na dźwięki, miłość do muzyki i pasja, z jaką ją wykonuje.
/źródło: www.kasiakowalska.pl, foto: Justyna Jaworska/


MONIKA KUSZYŃSKA
Piosenkarka i autorka tekstów, u progu działalności artystycznej, w 2001 r. została – trzecią z kolei – wokalistką powstałej w 1990 r. grupy Varius Manx. Jej debiutancki album, zatytułowany „Eta”, był siódmym w dorobku zespołu, uhonorowanego w tym czasie brylantową płytą. W roku 2002 zostali laureatami Grand Prix Festiwalu Krajów Nadbałtyckich, wkrótce ukazały się dalsze albumy z udziałem wokalistki (m.in.: „Eno” 2002, „Emi” na 15-lecie grupy czy „Varius Manx symfonicznie” w 2006 r.) oraz kilkanaście singli. Do największych przebojów, wylansowanych przez Monikę Kuszyńską należą: „Moje Eldorado”, „Maj”, „Bezimienna”.

Świetnie rozwijającą się karierę artystyczną wokalistki przerwał w maju 2006 r. tragiczny wypadek samochodowy, w wyniku którego pozostaje częściowo sparaliżowana i do dziś porusza się na wózku. Nie poddała się jednak zwątpieniu i bezsilnej bierności. Po kilku latach, skupionych jedynie na intensywnej rehabilitacji, wraca do aktywnego życia ale przede wszystkim powraca do swojej pasji jaką jest śpiewanie. Pierwszym krokiem jest nagranie w 2009 r. piosenki z Beatą Bednarz pt.: „Nowa rodzę się”. Kolejne lata obfitują w nowe przedsięwzięcia takie jak udział w programie „Bitwa na głosy” czy występ na festiwalu w Opolu z piosenką „Ocaleni”, będącą pierwszym singlem z jej debiutanckiej solowej płyty. Album „Ocalona” ukazał się 12 czerwca 2012 r. W lutym 2013 r. Monika została odznaczona przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisława Komorowskiego, Złotym Krzyżem Zasługi. W 2015 r. reprezentowała Polskę w konkursie piosenki Eurowizji i ukazała się Jej książka „Drugie życie”.


KRZYSZTOF CUGOWSKI
Lublinianin z urodzenia i wyboru. W Lublinie ukończył Państwową Szkołę Muzyczną i rozpoczął studia prawnicze. Także w Lublinie w 1969 roku założył zespół Budka Suflera. W 1972 roku połączył siły z Romualdem Lipko, trzy lata później do zespołu dołączył Tomasz Zeliszewski. Charakterystyczny, mocny głos Krzysztofa Cugowskiego szybko został dostrzeżony. Już w 1975 roku znalazł się na drugim miejscu w notowaniu „Wokaliści roku” przeprowadzonego przez czasopismo „Non Stop”. Po wydaniu dwóch płyt, które okazały się wielkim sukcesem, w 1976 roku opuścił Budkę Suflera na osiem lat. W tym czasie pracował z zespołami Spisek i Cross. Do Budki powrócił w 1984 roku. W drugiej połowie lat 80. koncertował z zespołem w USA. Na początku lat 90. Budka Suflera nagrała płytę „Cisza”. Krążek okazał się dużym sukcesem i stał się zarazem preludium do największego komercyjnego osiągnięcia zespołu, czyli do wydanej w 1997 roku płyty „Nic nie boli, tak jak życie”. Sprzedaż albumu przekroczyła rekordowe milion egzemplarzy. Ten sukces stał się również przepustką dla zespołu do występu w 1999 roku w słynnej sali koncertowej Carnegie Hall w Nowym Jorku. W późniejszych latach działalności muzycy Budki Suflera nagrywali także z zagranicznymi gwiazdami. Na płycie „Jest” skład zespołu wsparli: basista Marcus Miller, gitarzysta Steve Lukather i perkusistka Sheila E. Krzysztof Cugowski ma na swoim koncie również kilka płyt solowych oraz krążek „Integralnie” (2001) z coverami wielkich przebojów polskiego i światowego rocka. Współpracował także z Ray’em Wilsonem, byłym wokalistą Genesis. Wspólnie nagrali utwór „Not about us”. Wokalista wystąpił również z Gary Brooker’em i Garou. Budka Suflera zakończyła działalność w 2014 roku, żegnając się z fanami ogromną trasą koncertową. W grudniu tego samego roku Krzysztof Cugowski został odznaczony przez prezydenta RP Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski nadanym za wybitne zasługi dla polskiej kultury i za osiągnięcia w pracy artystycznej i twórczej. Po zakończeniu działalności zespołu, wokalista ani na chwilę nie zwolnił tempa. Od 2015 roku Krzysztof Cugowski koncertuje z zespołem „Bracia”, założonym w 2001 roku przez swoich synów, Piotra i Wojciecha. W tzw. międzyczasie wokalista pracował nad swoją solową płytą. Jesienią 2015 roku krążek pt. „Przebudzenie” z muzyką Stefana Gąsieńca trafił do sklepów muzycznych. Od początku 2016 roku Krzysztof Cugowski razem z synami rozpoczął pracę nad premierowym materiałem na nowy wspólny album. 30 września tego roku w ramach rodzinnego projektu „Cugowscy” ukazał się krążek „Zaklęty krąg”. Jest to bez wątpienia jedna z najciekawszych i najważniejszych płyt 2016 roku. Obecnie muzyczna rodzina przygotowuje się do trasy koncertowej pod szyldem „Cugowscy”, która będzie promować ich najnowsze wydawnictwo.


STANISŁAW SOYKA
Wokalista jazzowy, pianista, kompozytor urodzony w 1959 roku. Śpiewać zaczął kiedy miał 7 lat udzielając się wraz z ojcem w chórze katedralnym w rodzinnych Gliwicach. Następnie ukończył liceum muzyczne w klasie skrzypiec oraz Wydział Kompozycji i Aranżacji Akademii Muzycznej w Katowicach.
Wciąż inny wciąż nowy a jednocześnie rozpoznawalny od pierwszych nut. Jest zwierzęciem muzycznym z charyzmą performera. Z zespołem czy solo wkrótce po wejściu na scenę obejmuje całkowite panowanie nad publicznością. W jednym z licznych wywiadów artysta powiedział „Nie gram dla fajerwerków, nie śpiewam by się popisać. Moją ambicją i pragnieniem jest, by mój śpiew, moje pieśni dodawały otuchy, podnosiły na duchu tych, którzy przychodzą mnie słuchać. Chcę by wychodzili z koncertu pogodni i umocnieni.”


JACEK STACHURSKY
Właściwie Jacek Łaszczok, jest jednym z najpopularniejszych wykonawców muzyki z pogranicza pop/dance w Polsce. Stachursky przyszedł na świat 26 stycznia 1966 roku w Czechowicach-Dziedzicach. Jego ojciec był perkusistą w jazzowym zespole, i to pewnie właśnie jemu zawdzięcza smykałkę do muzyki.

Jacek Stachursky to artysta, który wciąż zaskakuje swoich fanów nowoczesnym obliczem polskiej muzyki. Jacek Stachursky w dotychczasowej karierze wydał 9 płyt, które odniosły komercyjny sukces. Każda jego kolejna płyta to ogromna dawka przebojowej muzyki z ogromnym bagażem przeżyć emocjonalnych. W październiku 2012 r. premierę miał krążek Artysty zatytułowany „BOSKI PLAN”. Materiał na nim zawarty odsłonił nowe muzyczne oblicze Jacka i zapewne stanowił spore zaskoczenie dla fanów. We wrześniu 2014 r. z okazji 20-lecia pracy artystycznej Jacka Stachursky’ego na rynku pojawiło się wydawnictwo „MOJE ZAKAZANE PRZEBOJE”. Na płycie znalazło się 15 utworów specjalnie wyselekcjonowanych przez Artystę. Kompilacja zawiera utwory bardzo dobrze znane fanom Stachursky’ego, tak jak: „Żyłem jak chciałem”, „Finał”, „Ostatni”, „Zostań i bądź”, jak też kompozycje, które są warte przypomnienia, a nie były szeroko prezentowane przez media. Jacek Stachursky ma na swoim koncie takie przeboje jak: „Z każdym Twym oddechem”, „Zostańmy razem”, „Czuję i wiem”, „Typ niepokorny” oraz własną interpretację utworu „Jedwab” (oryg. wykonywany przez Róże Europy).
/www.polskieradio.pl/


MACIEJ MURASZKO
Wszechstronny muzyk, kompozytor, aranżer i producent muzyczny, absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu. Współpracował z wieloma artystami, m.in. z Marylą Rodowicz, Zbigniewem Górnym, Ryszardem Rynkowskim, Michałem Bajorem, Robertem Janowskim, Rudi Schubertem, Mieczysławem Szcześniakiem, Maciejem Maleńczukiem, Edytą Górniak, Zbigniewem Wodeckim, Bogusławem Mecem, Krzesimirem Dębskim, Kevinem Davisem oraz Nippim Noyą, a także z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Poznaniu, Orkiestrą Alex Band, Państwową Filharmonią w Poznaniu oraz Filharmonią Narodową w Warszawie.
Jest twórcą muzyki do filmów dokumentalnych (m.in. „Wracając do Marka” – dokument o Marku Hłasce) i reklamowych (laureat nagrody TYTANA) oraz muzyki filmowej, teatralnej (m.in. „Pinokio”, „Król Ubu”, „Toksyny”) i współczesnej (m.in. Warszawska Jesień, Tryptyk „Wierchy” na 70-ciu perkusistów, organy i chór wykonany w Poznaniu, Genewie i w Barcelonie). Za muzykę do filmu Wiesława Saniewskiego „Bezmiar Sprawiedliwości” otrzymał nagrodę publiczności „Jańcio Wodnik” na XIV Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej „Prowincjonalia 2007”.
Z upodobaniem eksperymentuje z różnymi gatunkami muzycznymi. Jest założycielem wielu formacji muzycznych, m.in. Kwartetu A2 z Krzysztofem Majchrzakiem, zespołu Los Locos, fm mooraho oraz Psychodancing.
Jako producent muzyczny ma na swoim koncie takie pozycje jak: płyty wydane wspólnie przez Macieja Maleńczuka i zespół Psychodancing, a także album „Cudowny świat” dedykowany wspaniałemu polskiemu kardiochirurgowi Zbigniewowi Relidze, w nagraniu której udział wzięli wybitni polscy wykonawcy (m.in. Stanisława Celińska, Małgorzata Walewska, Zbigniew Kurtycz, Stanisław Sojka. Mietek Szcześniak) z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii w Zabrzu.
Najnowsze produkcje płytowe to albumy Stanisławy Celińskiej „Atramentowa…” (jedna z ciekawszych pozycji na polskim rynku fonograficznym w ostatnich czasach – podwójna platyna) „Atramentowa – Suplement” i „Świątecznie” oraz płyta dla dzieci „Jarzynki i przyjaciele”.
/fot. Piotr Grzybowski/


BIG CYC
Big Cyc to legenda polskiego rocka. Grupa debiutowała w małym klubie studenckim w 1988 roku. Zespół gra nie przerwanie od 26 lat w niezmienionym składzie. Ma na swoim koncie tysiące koncertów w Polsce, a także w USA, Kanadzie, Anglii, Irlandii, Szkocji, Finlandii, Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Belgii, Słowacji. Wielokrotnie zdobywał Złote i Platynowe płyty. Piosenka „Berlin Zachodni” była wybrana „Przebojem Roku” w 1990. Za przebój „Makumba” zespół otrzymał nagrodę stacji radiowych Play Box (1997). Takie piosenki zespołu jak „Rudy się żeni”, „Świat według Kiepskich”, „Dres”, „Facet to świnia” czy „Ballada o smutnym skinie” znają wszyscy w Polsce. W kwietniu 2014 magazyn muzyczny „Teraz Rock” zaliczył płytę Big Cyca „Z partyjnym pozdrowieniem” do grupy 25 najważniejszych płyt polskiego rocka ostatnich 25 lat.
Koncerty Big Cyca to widowiskowe, dynamiczne show, pełne humoru, zabawy i znanych przebojów w trakcie których refleksja nad kondycją współczesnego człowieka zagubionego w świecie technologii i korporacji miesza się ze zjadliwą ironią i satyrą. Zespół Big Cyc przez krytykę nazywany jest „Partyzantami śmiechu”.
Krzysztof Skiba – teksty, śpiew
Jacek Jędrzejak „Dżej Dżej” – śpiew, gitara basowa
Roman Lechowicz „Piękny Roman” – gitara
Jarosław Lis „Dżery” – perkusja
Piotr Sztajdel „Gadak” – instrumenty klawiszowe
Marek Szajda „Maras” – gitara


CZARNO-CZARNI
Czarno-Czarni polska grupa swingowo-rockowa, której członkowie wywodzą się z zespołów Big Cyc i Bielizna. Pomysł założenia Czarno-Czarnych narodził się w 1996 roku podczas nagrywania przez grupę Big Cyc utworu pt.: „Pasażer”. Piosenkę tę gościnnie zaśpiewał Jarek Janiszewski z zespołu Bielizna. Wtedy Dżej Dżej, Dżery i Piękny Roman stwierdzili, że z Janiszewskim dobrze im się pracuje i postanowili założyć zespół, który swym brzmieniem powróci do lat 60. XX wieku. Sukces płyty Big Cyca „Z gitarą wśród zwierząt” sprawił jednak, że plany te trzeba było odłożyć na później. Płyta Czarno-Czarnych ukazała się dwa lata później – w 1998 roku. 6 lipca 2000 roku Czarno-Czarni wydali płytę „Niewidzialni”, a we wrześniu 2002 ukazał się album „Jasna strona księżyca”. Pod koniec maja 2003 Czarni wystąpili na festiwalu w Opolu, gdzie w koncercie „Przeboje 40-lecia” wykonali wiązankę starych przebojów zwieńczoną utworem „Nogi”. W tym samym czasie grupa nagrała piosenkę „Nie choruj”, która była motywem przewodnim, emitowanego przez telewizję Polsat, serialu komediowego „Daleko od noszy”. W latach 2002 – 2004 Czarno-Czarni, oprócz występów w Polsce, koncertowali w Nowym Jorku, Chicago, Londynie i Brukseli.W listopadzie 2004 roku zespół wydał płytę „Sułtani swingu”, zawierającą swingowe wersje klasycznych polskich przebojów z lat 30., 40. i 50. XX wieku. W piosenkach Czarno-Czarnych dużą rolę odgrywają teksty Janiszewskiego oparte na specyficznym komizmie słownym i pastiszu.
Jarosław Janiszewski „Doktor” – wokal
Jacek Jędrzejak „Dżej Dżej” – gitara basowa
Roman Lechowicz „Piękny Roman” – gitara
Jarosław Lis „Dżery” – perkusja
Piotr Sztajdel „Gadak” – instrumenty klawiszowe